De bruisende kant van Sarpsborg hebben we gisteren helaas niet meer gevonden, zelfs niet met een feest op het plein voor de deur met kraampjes en live muziek. Gezelligheid is niet echt een geschikte omschrijving. Maar het heeft een leuk winkelcentrum en een grote sportwinkel, dus we hebben de dag goed omgekregen. Vanochtend staan we na een goed hotelontbijt weer buiten op het plein, onder een stralend blauwe hemel, om etappe 16 te lopen. Zonder zware bepakking, want we zullen hier straks weer terugkomen. We lopen het stadje noordwaarts uit, wat een stuk minder industrieel gevoel geeft dan toen we via het zuiden binnenkwamen. Woonwijken en bedrijfspanden bepalen het straatbeeld tot buiten de stad. We volgen ook vandaag weer de Borgleden, de oude bedevaartsroute naar Oslo, die deze etappe net wat minder charmant is dan we gewend zijn. Maar na 220 etappes kan er een keer een mindere tussen zitten... Een bord heet ons welkom op de Pilegrimsleden: ook in de middeleeuwen liepen pelgrims hier al, om boete te doen, genezing te zoeken of te danken voor hulp.
Net buiten de stad gaat de route even van het asfalt af, een klein stukje het bos door om alweer snel op het asfalt terug te komen. Soms op een drukke weg langs bedrijven en scholen, soms met uitzicht over het mooie glooiende landschap langs boerderijen. Een aantal keer loopt de route langs de autosnelweg of kruisen we hem. Even na twaalven houden we ruim een half uur pauze. Op één van de natuurlijke stukken lopen we langs een brede kolkende rivier, de Ågårdselva, en de restanten van de grootste door water aangedreven zaagmolen van het land, de 'Sanne og Soli brug'. De zagerij, gesticht in 1753, draaide op 32 waterwielen en op zijn drukst werkten hier zo'n 600 arbeiders om planken te maken voor de schuren en huizen in de omgeving. In een gebouw midden in de rivier werden de dikste stammen tot planken gezaagd, werk dat zo zwaar was dat het gebouw het Tukthuset heette, het tuchthuis.
Eenmaal weer terug op de weg lopen we ook de laatste kilometers langs een drukke weg Råde in. Tussen de huizen liggen grote stenen cirkels, oude graven uit de bronstijd. Een beetje de hunebedden van hier. Leuk om er zo tegen te komen onderweg. Volgens het bord zijn de steenringen van Lundeby graven uit de vroege ijzertijd, de eeuwen voor Christus: in de ringen vond men resten van urnen en verbrande botten, en reizigers gebruikten ze eeuwenlang als herkenningspunt. We eindigen de etappe bij het treinstation van Råde. Toch wel blij dat we niet de zware rugzakken op hadden, het lopen op asfalt is wat zwaar voor de voeten, knieën en heupen. Hopelijk gaat de route van morgen wat minder over asfalt, dan zullen we op het station wel met de rugzakken op staan. Eerst nog één avond van het 3-daagse feest in Sarpsborg genieten ;-)










