Vandaag zal een ‘beschaafde’ wandeling worden; veel door bebouwing, langs wegen en bedrijven. Volop in de beschaving dus. We lopen de camping af in onverwacht goed weer. Het zou vandaag veel regenen en grijs zijn, maar het is behoorlijk zonnig en de tent was weer droog. Gelukkig maar, want die hebben we niet meer nodig deze tocht, de rest zullen we bij gebrek aan campings en gebieden waar we wild kunnen staan, met hotels en appartementen doen. Het gebied tot Oslo wordt echt weer een stuk bewoonder. Helaas, want die uitgestrekte natuur beviel ons wel. Maar zoals we vanochtend de wandeling beginnen is ook helemaal niet verkeerd. We lopen over een weggetje langs de laatste uitloper van een fjord met uitzicht op bootjes en ganzen en we lopen langs de leuke Scandinavische houten huizen. Op de heuvels van Guslundåsen liggen diepe geulen in de bosgrond, oude holle wegen, door eeuwen van voeten en hoeven uitgesleten, vaak bij graven uit de brons- en ijzertijd. Ook liggen er tussen de huizen prehistorische grafheuvels van opgestapelde stenen, waar ooit belangrijke mensen met kostbare grafgiften zoals bronzen zwaarden en messen werden bijgezet met uitzicht over de vlakte van Skjeberg.
Eenmaal voorbij het water stijgen we weer wat door een mooie buitenwijk en lopen we het bos in. 50 meter voorbij het laatste huis zijn we meteen weer terug in de natuur. Dennen, berken, varens en veel paddenstoelen in alle kleuren en maten. We wandelen door Stasjonsmarka, waar vroeger de boerenarbeiders van de pastorie woonden in inmiddels verdwenen keuterboerderijtjes zoals Nylende, waar Helena tot 1930 als laatste bewoonster achterbleef. We komen langs een mooie nieuwe schuilhut met een vuurplaats waar je, zelfs zo dicht bij de beschaving, gewoon mag overnachten. Ze zorgen hier goed voor de wandelaars! We dalen weer af naar het dal dat 10.000 jaar geleden is achtergelaten door een terugtrekkende gletsjer. Nu wordt het dal gebruikt voor landbouw en de grote wegen lopen er doorheen. Aan de andere kant lopen we een morene op; een grote stuwwal die ook is achtergelaten door dezelfde gletsjer, waar bovenop een kerk gebouwd is. De Skjeberg kerk, één van de oudste stenen kerken van Noorwegen. In ieder geval, in 1996 is bepaald dat de kerk 900 jaar oud was, dus dat zullen we maar geloven.
Als we langs de mooie kerk lopen met de toren, typisch voor Noorwegen, in het midden van het gebouw, komt er een medewerker van de kerk naar buiten. Hij had ons zien lopen en ging ervan uit dat we pelgrims waren en wilde ons een stempel geven. Enigszins bezwaard dat we de tocht met een ander doel maken, raken we aan de praat over de kerk en de omgeving. Het maakt hem verder niet uit en hij vindt het leuk dat we de eerste 'pelgrims' zijn die hij treft en laat ons graag de kerk zien. Het is een mooie, redelijk sobere kerk, die gebouwd is als katholieke kerk, maar is ondertussen, net als de rest van Scandinavië, protestant. In de kerk staat de doopvont van speksteen uit het eind van de twaalfde eeuw, het enige wat van de oorspronkelijke romaanse inrichting over is: rijk versierd, met de tronende Christus te midden van een processie van Maria, Johannes de Doper en de evangelisten.

Onze gids vertelt vol passie over de tradities, zoals het omgeknakte dennenboompje dat hier bij een begrafenis buiten de deur staat, en de legende van koning Olaf wiens baard onbrandbaar bleek. Interessant is dat we de gevolgen van de pest die we gisteren al zagen, in de verlaten boerderijen en landbouwgronden hier vandaag weer tegenkomen. Door de grote ontvolking door de pest zijn er grote stukken land en ook kerken van eigendom veranderd. Ook deze kerk is in die tijd, die samenviel met de reformatie van Noorwegen in de 16e eeuw, door de kerk verkocht aan de Hafslund familie. Dit is één van de machtigste families in Noorwegen die sinds de middeleeuwen in de regio grote boerderijen en landgoederen, later fabrieken en zelfs scholen en dus ook kerken heeft gebouwd of gekocht. Zij zijn er in de nasleep van de pest niet armer op geworden. Na de rondleiding lopen we verder langs wegen, velden en bossen en lopen even later langs de gigantische stallen en hoofdboerderij van de familie. Onderweg eten we Noorse kaneelbollen, gekruid met kardemom en een stuk minder zoet.
We komen de naam 'Hafslund' vandaag nog vaker tegen op straatnamen en een energiecentrale in de grote rivier die we oversteken. We wandelen over de Sandesundbrug en steken de Glomma over. Via de brug lopen we ook de stad in. Het industriële karakter is meteen wel duidelijk. Hoge torens en lange pijplijnen sieren de horizon. We lopen over het tracé van de oude Hafslundbanen, een elektrische spoorlijn die van 1899 tot 1967 goederen tussen de carbidfabriek van Hafslund en de haven vervoerde. De binnenstad waar we doorheen lopen heeft ook het beeld van een industriestad met de hoogtijdagen een tijdje geleden. Mooie gevels als je omhoog kijkt, maar op ooghoogte zijn het allemaal saaie winkelpanden. We voelen ons bijna thuis…. ;-) (onze geboortestad Heerlen heeft een beetje dezelfde aanblik) In de rugzak zitten nog de cantharellen van gisteren: voordat we ze eten, willen we eerst iemand laten kijken of het echt cantharellen zijn. Ons hotel ligt aan een leuk plein en er zijn een paar mooie parken die we morgen gaan bezoeken. We zijn benieuwd hoe de stad er na een dag rondkijken uitziet. Het was weer een bijzondere etappe vandaag!









