Met onze rugzakken gevuld met eten voor zes dagen staan we vanochtend weer klaar om het volgende stuk te lopen. Meer dan 100 kilometer van Munkedal naar Halden, de eerste plaats over de Noorse grens. We volgen de Bohusleden losjes tot de grens, en zullen in Noorwegen de Borgleden oppakken richting Oslo. Het is wat later voordat we vertrekken vanochtend; we hebben de tent nog even goed laten drogen, gisteren heeft het hard geregend. We hebben gisteren op de paden langs de rivier gespiekt, en die zijn nu door het vele water en modder niet te belopen, dus we houden ons in het eerste stuk op de grotere paden en kleine wegen. We moeten ook wel wat vaart maken, er staat een lange etappe op het programma. We verlaten onze startplek bij camping Brålands Gård in Munkedal, een gemeente in de provincie Västra Götalands län.

Het leuke van de Bohusleden even links te laten liggen is dat we door een wat gevarieerder landschap komen. We lopen langs velden en akkers waar we eindelijk wat grotere dieren zien: een paar herten grazen een stukje verderop in het gras en een haas hupt voorbij. De boerderijen en landhuizen die we passeren zijn alle even idyllisch, alsof de tijd heeft stilgestaan. Na een flinke pauze onderweg brengt onze tocht ons verder door de omgeving. Als we weer op de Bohusleden komen heeft deze er voor het eerst voor gekozen om een aantal kilometers een asfaltweg te volgen. Hard voor de voeten, maar het loopt wel lekker door. De kilometers gaan snel.
Als we al zo'n 20 kilometer gelopen hebben slaan we van de weg af, een breed pad op en even verder weer de bossen in over de bekende smalle paadjes. Dat is even omschakelen. We missen een afslag en verlopen ons, waardoor we een paar honderd meter een weg moeten zoeken in het dichte drassige bos. Daar zien we dat er wel degelijk groter wild in de bossen zit. Grote pootafdrukken staan in de modder waarschijnlijk van elanden. Eenmaal weer op de route vervolgen we onze weg langs de paars bloeiende heideplanten, blauwe en rode bosbessen.
De kilometers beginnen te tellen en we zijn blij als we uiteindelijk bij "ons" hutje aankomen, en hij is vrij. Een schitterend plekje met uitzicht over een groot meer en de ondertussen laaghangende zon. Wow wat een plek weer! Eerst zwemmen, dan koffie en dan de plek een beetje inrichten en de voeten rust gunnen. We vieren de aankomst bij de hut in Gunnarsbo met een high five; we hebben vandaag maar liefst 27,2 kilometer gelopen en zo al een flinke hap uit de tocht naar Halden genomen. Het water hier heeft een lichtgele theekleur door het ijzer, maar dat mag de pret niet drukken. Na een verfrissende duik in het water en een heerlijke maaltijd, genieten we rond tien uur 's avonds nog van de avondzon en de opkomende mist op de achtergrond. Maar rust zullen we wel krijgen op een plek als deze.








