Het heeft de hele nacht geregend en met de rugzakken en een natte tent staan we weer klaar om het laatste stuk van etappe 💯 te lopen. Het regent nog steeds als we uit de bus stappen, maar de lucht lijkt wat lichter te worden. We lopen richting het centrum van Albufeira en komen langs Cat Park, een pier met uitzicht op zee waar veel vriendelijke katten wonen. We gaan vlug even kijken en we worden snel begroet door een kat of 5 die nieuwsgierig komen kijken en kopjes geven. We geven ze een aaitje terug en met een lach op het gezicht vervolgen we onze route. We zitten een stuk boven de zee en zien een lift om bij het strand te komen. Dat scheelt een hoop trappen! Maar helaas, hij komt wel naar boven maar de deuren gaan niet open. Dus toch zigzaggend te voet naar beneden... Albufeira ligt aan een lang strand. Deze lopen we helemaal af en aan het einde kunnen we nog nét om een aantal rotsen heen lopen naar het volgende strand, maar het water komt steeds hoger. Een strand verder hebben we dat geluk niet meer en moeten we over de rotsen heen. Het is flink steil, en sommige stukken pad doen niet onder voor heftige stukken in de Alpen. Over laddertjes en langs touwen vinden we ons pad tussen de stranden. Dat is even wennen, na zoveel kilometers langs de Algarve te hebben gelopen over goede en veelal aangelegde paden! Een enkele keer staan we voor een gesloten hek, is het behoorlijk ploeteren om over de rotsen heen te komen of vinden we helemaal geen pad meer, waardoor we kilometers terug en om moeten lopen en veel extra tijd kwijt zijn. Hierdoor wordt de etappe van vandaag onverwachts toch nog heftig. Twee uur later dan verwacht komen we op de eindbestemming aan. Gelukkig maar dat we de etappe opgeknipt hebben, want dit hadden we gisteren niet meer gered. Zo zie je maar, zelfs na 100 etappes blijft elke meter een verrassing...
