We beginnen vandaag aan de rand van Parque Natural da Ria Formosa. Dit is een groot watergebied dat bestaat uit talloze kanalen, moerassen, eilandjes en zandbanken. Een schitterend gebied, vooral ook door de vele vogelsoorten die hier leven en overwinteren. Het vormt tevens een grote natuurlijke barrière tegen de vaker onstuimige oceaan voor de hoofdstad van de Algarve die hier landinwaarts ligt: Faro. Dit gebied is op zes plaatsen verbonden met de oceaan. Hierdoor kunnen wij helaas niet verder over het strand lopen en beginnen we vanaf de camping meteen landinwaarts te lopen. Het nadeel hieraan is dat er niet veel paden liggen en we om vliegveld Faro heen moeten, dus dat betekent veel asfalt vandaag. We lopen vanuit Ponte de Baixo een lange brug over en hebben mooi uitzicht over het drassige binnenland. We zien ook het ene na het andere vliegtuig landen. Het moet aardig druk zijn op de luchthaven, want we tellen binnen drie kwartier zeker 7 vliegtuigen! Het begint te regenen dus de jassen gaan aan en de regenhoezen gaan om de rugzakken. Even later lopen we voor de vertrekhal van het vliegveld langs. Apart om hier te lopen zonder dat we wegvliegen. Over de parkeerplaatsen verlaten we de complexen weer en lopen over een onverharde weg richting Faro.
Het duurt niet lang voordat we op een brede weg naar het centrum zitten. Het is zondagochtend, maar toch aardig druk. Ook in Portugal zijn op zondag de meeste winkels gewoon open. De buitenwijken zijn vrij grijs en grauw, maar het oude centrum van Faro is wel mooi en authentiek. We lopen vanuit de haven onder een oude Moorse toegangspoort door, naar de oude kern. Mooie gebouwen, straten van kasseien en een schitterend plein met sinaasappelbomen tegen de witte huizen. Wat een zuiders aanblik!
Jammer genoeg is dit het laatste authentieke stuk dat we vandaag passeren.
De tweede helft van deze tocht gaat langs bedrijventerreinen, havens en grotere wegen zonder trottoir. Het is op de N-wegen goed uitkijken met het razende verkeer. Gelukkig zijn er op zondag weinig vrachtwagens op de weg en loopt het wel lekker snel door. Pas als we Olhão naderen kunnen we van de grote weg af en zien we meteen weer hoe mooi de Algarve is. Het is een onverharde weg langs de rand van het natuurgebied en wat kwekerijen van schelp- en weekdieren. Langs het water zien we veel watervogels en een grote groep flamingos. We lopen langs de kade van het dorpje. De camping is nu niet ver meer en doordat het asfalt zo doorliep komen we mooi op tijd aan.
Dit was niet de meest inspirerende etappe, maar desondanks hebben toch weer veel moois gezien.
