We hebben de wandelschoenen weer aan en staan aan het begin van een nieuwe tocht door de mooie Ardennen. We hebben de auto geparkeerd aan de rand van Eupen. Dit is een interessant stuk België omdat het de einige regio is die Duits spreekt. Hier niet ver van de start is de enige Duitstalige hogeschool van de Belgische Oostkantons gevestigd. Met de korte broeken aan lopen we lekker door het zonnetje onder de bomen richting Ternell. We hopen vandaag tijdens onze 8 kilometer lange wandeling wat lekkere paddenstoelen te vinden. Er staat een bord langs het pad met informatie over de jacht. O ja, dat gebeurt hier vaker in dit seizoen! Gelukkig vandaag niet, dat is alvast fijn op zaterdag. Het is heerlijk zonnig weer, tegen de 20 graden, en we horen een hoop muziek uit het dorp waar een feestje bezig is. We zagen ook al de eerste mensen met mandjes langslopen. We lopen over een klein asfaltweggetje langs het riviertje De Helle, wat in ieder geval geen hel is om langs te lopen; het is hier schitterend! Na anderhalve kilometer passeren we een bivakplek met wat tentjes waar mensen lekker aan te kamperen zijn. Er staat hier ook een bord met informatie over de lokale planten en vogels, waarop we lezen dat de zwarte specht hier voorkomt. Die hopen we natuurlijk te zien.
En ja hoor, we vinden in de berm al snel de eerste cantharellen van het jaar! We hebben nu al een feestmaaltje bij elkaar met twee grote en een kleine cantharel, joehoe! Als we iets hoger klimmen, merken we dat de bomen aan de overkant van de vallei al een stuk herfstiger gekleurd zijn. Het is hier ook wat vochtiger en we vinden zowaar schapenpootjes in de berm. Deze pied-de-mouton smaakt een beetje als cantharel en heeft van die stekeltjes aan de onderkant. Die hebben we dit seizoen ook nog niet gevonden, dus vanavond gaan ze lekker mee de pan in.
Nadat we het riviertje La Helle zijn overgestoken, vinden we rond een uur of een een heerlijk bankje in de zon voor onze pauze. Het was ondertussen wat bewolkt geworden, maar hetis eventjes opengetrokken. Fijn voor de pauze! Maar er komen alweer dikke wolken aan... We genieten van een eitje en een boterham uit de verrassingsdoos van Malou, die meestal grenzeloos is. We hebben hier wel een een beetje absurd, industrieel uitzicht op een stuwdammetje dat bijna leeg staat, met wat oude, verlaten gebouwtjes met dichte rekken voor de deuren en ramen. Het doet ons bijna Spaans aan. Achter ons stroom het riviertje, en voor ons staan midden in de bossen die maffe gebouwen.
Voor het laatste stuk laten we de bredere Helle-rivier rechts liggen en klimmen we links omhoog tegen de valleiwand. Het is behoorlijk klimmen langs bosbessenstruikjes en een naamloos stroompje tussen de beukenbossen. We eindigen bij een mooie hut, wat nu een centrum voor natuureducatie is. We blijven hier helaas niet slapen, maar het was een schitterende wandeling met veel geklauter en gestijg. Goed voor onze benen! Onze rugzak zit inmiddels vol met paddenstoelen voor de hele week: kastanjes, boleten, pied-de-mouton, eekhoorntjesbrood en een paar cantharellen. De zwarte specht hebben we niet gezien, maar langs de rivier zagen we wel een waterspreeuw vliegen. We mogen absoluut niet klagen, het is was een mooie tocht.
