Onze wandeldag begint in de buurt van een klein gehucht in de regio Monschau. Na een autorit trekken we net na elf uur onder een heerlijk zonnige hemel onze wandelschoenen aan. Het is inmiddels zo'n twintig graden, een flinke opwarming vergeleken met de frisse ochtend thuis. We starten bij de Hüffner Mühle en volgen een prachtig pad langs het water. Al snel ontdekken we dat deze rivier de Perlenbach heet en dat ons startpunt ook bekendstaat als de Perlenbacher Mühle. Het is geweldig om hier weer terug te zijn na onze verre reizen. Dit is een van onze absolute favoriete routes, die we normaal in de koude, natte winter lopen. Vandaag is het echter puur genieten in de zon. Tot onze grote verrassing spotten we al snel beversporen: een heuse dam heeft een nabijgelegen grasveld flink onder water gezet.
Nadat we de rivier via een bruggetje oversteken, laten we het water achter ons en beginnen we aan een geleidelijke klim. In de boshelling doet Malou meteen een geweldige vondst: een prachtige kastanje-boleet die we simpelweg niet kunnen laten staan. Terwijl we langzaam stijgen langs een zijbeekje, merk ik dat mijn conditie nog wat te wensen overlaat. Eenmaal boven laten we het bos achter ons en wandelen we over een glooiend, weids en groen plateau dat ons sterk aan de Auvergne doet denken. De houten weidepaaltjes zijn prachtig met mos begroeid en citroenvlinders fladderen door de wind van bloem naar bloem. We vervolgen de kloosterroute over de hoogtes, waar we nog twee boleten vinden voor de soep vanavond en genieten van de natuur: we zien een rode wauw, een buizerd en een eekhoorn die druk in de weer is met nootjes. De paarse heide in de berm maakt het plaatje compleet.
We wandelen verder achter de huizen van Kalterherberg langs over een oude veldweg met hoge beuken en weiden vol paarden. Terwijl we het hoogste punt van de route passeren en een majestueuze rode wauw in de lucht zien cirkelen, beginnen we flink trek te krijgen. We besluiten af te dalen richting het dal. Onderweg naar beneden zien we de grond bezaaid met beukennootjes. We herinneren ons dat we deze vroeger aten en zoeken snel op waarom ze tegenwoordig zo weinig in ons voedsel te vinden zijn; vroeger bleken ze juist veelvuldig te worden gebruikt voor meel en olie. Eenmaal beneden in het dal van de Roer, bij een voormalige spoorlijn, vinden we eindelijk een heerlijke pauzeplek. We gunnen onze benen wat rust na ruim elf kilometer en genieten van onze boterhammen met kaas en groenten.
Na de pauze worden we al snel verrast door een berm vol rode bosbessen, oftewel lingonberries, die ons meteen doen terugdenken aan onze reizen door Scandinavië. We plukken een handvol van deze lekkere vitaminebommen en wandelen door het dal van de Roer richting onze eindbestemming. Wanneer we de rivier oversteken naar de drogere linkeroever, vinden we nog een paar boleten in de schaduw. Aan deze kant sieren de voor de streek zo typische leisteenrotsen en hazelnootbomen de kant van de weg. Het wordt gaandeweg steeds drukker met recreanten naarmate we het vlakke dal naderen. Uiteindelijk bereiken we het prachtige, toeristische centrum van Monschau, beroemd om haar vakwerkhuizen en gevels van leisteen. Na ruim drie uur lopen sluiten we deze schitterende tocht voldaan af op zoek naar een terrasje voor een welverdiende apfelstrudel.
