Als we de tarp die we voor de ingang van ons hutje - of eigenlijk een vindskydd (windschuilplaats) zoals ze het hier noemen - weghalen, hebben we meteen uitzicht op het meer. Even boven het water hangen flarden mist die bewegen op de wind. Dat is het enige dat verraadt dat we niet naar een stilleven kijken, want verder is het helemaal stil. Heerlijk! We ruiken een combinatie van dennen en de restanten van het vuurtje dat we aan hebben gehad totdat het donker werd en we gingen slapen. Het wordt wat laat donker om de vallende sterrenregen te bewonderen die in deze tijd langstrekt. Misschien zien we die later nog. Eerst een kop koffie en een goed ontbijt en dan verlaten we dit mooie plekje weer. Dit wildernisgebied in de buurt van Hogstorp, met zijn dennenbossen en schrale grond, is een prachtig reservaat.
We lopen een paar honderd meter terug naar de route en blijven een tijd het meer volgen waaraan we geslapen hebben. Het smalle pad volgt de waterkant en kronkelt op en neer langs rotsen en bomen. Mooie paden, maar gelukkig zijn de benen nog fit, want de kleine paden kosten ook best wat energie om te lopen. We lopen langs zoveel struikjes bosbessen en lingonbessen (rode bosbes) dat ook al hebben we gezegd eerst een uur door te lopen voordat we gaan plukken, zwichten we toch en al snel genieten we van handjesvol heerlijk rode en blauwe bessen.

Na anderhalf uur komen we op een groter pad. Dat loopt wel wat beter door, en.... hier groeien frambozen langs het pad! Geen tekort aan fruit vandaag.

Een stuk verder op het pad komen we mensen tegen die we gisteren ook al zijn tegengekomen. Ze zijn net als gisteren zakjes fruit en paddenstoelen aan het verzamelen. We krijgen een spoedcursus paddenstoelen plukken, maar ook al zien de cantharellen er heerlijk uit, we wagen ons er toch maar niet aan, misschien moeten we daarvoor maar eens een iets uitgebreidere cursus doen. We vervolgen het grote pad langs en door de bossen, weilanden, een paar schuren en huizen, totdat we er weer vanaf slaan, een weiland door en de bossen weer in. In de vroege zeventiende eeuw draaide hier al een molen en een zaag, en later was er in Vågsäter zelfs een ijzerfabriek, al zijn de meeste gebouwen inmiddels verdwenen.

De paden zijn door overstromingen, ontbossing en omgevallen bomen lastig te vinden. En ook als we eenmaal bij een lang smal meer aankomen, blijft het lastig lopen. Maar elk stuk is schitterend! Het mos, de paddenstoelen, de bossen en meren, een landschap om verliefd op te worden. Je moet alleen geen haast hebben ;-). En dat hebben we gelukkig niet, ons einddoel van vandaag is een camping bij Munkedal, en die is zelfservice, dus het maakt niet uit hoe laat we aankomen. Onderweg passeren we een stenen boogbrug uit 1922 met drie bogen, gebouwd met gekapte stenen, die destijds een houten brug verving. We volgen de etappe van de Bohusleden die ons richting Kaserna voert.
Al zijn we blij dat het laatste stuk weer over een breder pad gaat en we rond 5 uur aankomen. De eerste camping in Zweden, met mooie groene open plekken. En ijsjes! Het is weer goed warm vandaag, dus dat is een welkome traktatie.






