Het druppelt nog steeds wat als we wakker worden, maar dat komt voornamelijk van de dennentakken boven onze tent, want als we buiten komen is de lucht blauw en ziet de plek er meteen een stuk vriendelijker uit. Helaas zitten we aan de schaduwkant van het bos, dus de tent, tarp en natte kleding hebben niet echt kunnen drogen. Dat wordt een paar kilo extra in de rugzakken aan vocht...

Als we vertrekken blijkt het wel goed uitkijken op de paden, door de regen zijn de stenen en wortels behoorlijk glibberig geworden. En de grond extra drassig. Op stukken lijken de paden meer riviertjes. Maar door al het vocht ziet het mos met de vele paddenstoelen, de heide en bosbessenstruikjes er nog dromeriger uit. We lopen in de ochtendzon langs de oranje gemarkeerde Bohusleden, die in totaal 340 kilometer lang is en door het prachtige binnenland van Bohuslän voert.
Na enkele kilometers buigen we van de Bohusleden af om wat sneller richting Uddevalla te gaan. De trail gaat vanuit hier met een grote omweg om Uddevalla heen, maar we willen toch graag naar het stadje toe en hebben een goede route daarheen gevonden. Behalve op dit punt. Door het rooien van het bos is het pad moeilijk te vinden. Tijdens de afdaling door de manshoge natte struiken horen we plots een geluid dat we in Nederland maar twee keer per jaar horen, in het voor- en het najaar. Meteen zijn de oren gespitst, maar in plaats van omhoog kijken we naar beneden. Op de helling een stuk verder staan twee kraanvogels die langzaam wegvliegen en een stukje verder gaan staan. Wow! Fascinerend om die sierlijke vogels in hun natuurlijke habitat te zien. Het pad wordt nog smaller en gaat het bos in. Hier wordt duidelijk weinig gelopen want het is overgroeid met takken en struiken. We moeten aardig ploeteren over deze oude route die eigenlijk niet meer gebruikt wordt, maar die ontmoeting met de kraanvogels van zo heel dichtbij maakt dat meer dan de moeite waard!

Drijfnat komen we een paar kilometer verder weer een beetje terug in de beschaving: een breed onverhard pad met een aantal schitterende houten huizen. Dat loopt wel lekker door! We blijven het pad volgen totdat dit overgaat in een kleine asfaltweg die we ook blijven volgen richting Uddevalla. De bossen maken langzaam plaats voor weides en het wordt wat drukker op de weg. Bij een bruggetje langs de asfaltweg houden we een lange pauze om wat te eten. We voelen ons vandaag gelukkig weer wat beter. Het is heerlijk om na vier dagen in de wildernis en drie nachten wildkamperen te weten dat we de bus kunnen skippen en gewoon de resterende kilometers rechtstreeks naar ons hotel lopen. De rugzakken zijn ook weer wat lichter nadat we onze laatste boterhammen met kaas en zoete lingonberry hebben opgegeten, samen met een voedzame cereal-maaltijd om de calorieën aan te vullen.
Na enkele kilometers, net voordat we de autoweg oversteken, slaan we weer af een onverharde weg op. Deze brengt ons langs ook weer schitterende huizen naar de buitenwijken van Uddevalla. We wandelen gestaag door en nemen onderweg nog even de tijd voor een korte rustpauze.
Uddevalla is niet groot, maar het is 'ruim' gebouwd waardoor het toch nog even duurt voordat we in het centrum zijn. Daar is het druk met markten, festiviteiten en een kermis. Na vier dagen in de natuur best wel veel prikkels.... Maar we hebben een heerlijk rustig hotel en kunnen van daaruit komende dagen op zoek naar de pittoreske binnenstad die er volgens Google wel zou moeten zijn. We zijn benieuwd....







