Vandaag wordt volgens de voorspelling qua weer een slechte dag. Vanaf 8 uur zou het gaan regenen en eigenlijk zal het dat de hele dag en avond blijven doen. We hebben de wekker vroeg gezet zodat we in ieder geval de tent droog in kunnen pakken en op weg zijn als het begint te regenen. Eenmaal alles ingepakt gaan we op pad langs het meer en door de bossen. We beginnen op een klein paadje dat langzaam groter wordt en overgaat in een breed bospad. We lopen hier op de Bohusleden, een schitterende route waar de natuur en de dieren met respect behandeld worden. De regel is simpel: niets verstoren en niets vernielen, zodat iedereen van dit Zweedse landschap kan blijven genieten. En aan de schoonheid van de natuur te zien houdt men zich er goed aan.

Uiteindelijk volgen we bij een groepje huizen even een asfaltweg, maar slaan weer snel de paden in. Al met al loopt het een stuk makkelijker dan gisteren, al zijn ook vandaag de paden vaker steil, glibberig en drassig. In grote stukken bos zijn veel bomen omgewaaid en liggen de grote dennen ook over het pad. Gelukkig heeft er iemand met een kettingzaag gewandeld en zijn er stukken tussenuit gezaagd zodat we op het pad vrije doorgang hebben. Op de plekken waar dat niet is gebeurd, vinden we een weg langs, over of onder de bomen door. De regen van vandaag zet niet echt door, gelukkig. Tijdens onze lange rustpauze in een van die fantastische Zweedse schuilhutten hangen we onze kleding te drogen en genieten we van het uitzicht. We zijn best moe dus we pauzeren rustig aan. Gelukkig hebben we waterdichte schoenen gekocht, want met al het moeras vandaag merken we dat "snel drogend" niet bestaat met dit weer in Zweden; mijn shirt is na twee dagen nog steeds niet droog! We twijfelen weer even als we langs een bushalte komen. De mogelijkheid om naar een hotel te gaan voor een lekkere douche lonkt, maar we besluiten om toch door te lopen.
We wandelen verder door het natuurreservaat Bredfjället, een hoogvlakte vol naaldwouden en venige meertjes. Waar nu dichte bossen groeien, leefden in de achttiende en negentiende eeuw veel mensen die het niet makkelijk hadden op de toen nog kale heuvels; de restanten van hun akkertjes en kelders herinneren aan dat zware, sobere bestaan. Op een enkele bui na houden we het redelijk droog, totdat we na zo'n 17 kilometer bij een meertje komen met een (bijna) perfect kampeerplekje voor onze tent. Dat laat een kleine 20 kilometer voor morgen, waar we in Uddevalla zullen eindigen. De benen beginnen toch al aan te geven rust te kunnen gebruiken, dus de keuze is snel gemaakt. We blijven hier vannacht. We zetten vlug de tent op met de tarp ervoor om droog te kunnen zitten. Weer een mooi plekje! In de regen, maar wij zitten droog met een kopje koffie met uitzicht op het meer.








