De eerste etappe weer met zware rugzakken op, en dat is wel even wennen. We beginnen in de bebouwing van Angered, maar zijn alweer snel in het groen. We lopen langs een groot sportcomplex en wat brede straten op een bedrijventerrein, maar al snel steken we via een bruggetje een riviertje over. We volgen het riviertje waarvan we gisteren aan het einde zijn afgebogen. Het is een lekker makkelijk beloopbaar pad, maar het duurt niet lang voordat we de bossen in gaan en de paden wat uitdagender worden. We lopen nu op de Bohusleden, de route die we grotendeels tot aan de Noorse grens willen volgen. De lucht is prachtig blauw en de zon schijnt lekker. Al gauw bereiken we een drassig veengebied waar we over smalle houten loopbruggetjes van drie planken breed door het drassige land wandelen. In de verte zien we nog net de flats van de stad liggen, maar we trekken steeds dieper het bos in. Het is goed uitkijken, want ze zijn bezaaid met boomwortels en vaker grote gladde stenen.
De meren die we passeren zijn schitterend! Het zijn onze eerste Scandinavische meren dus ze maken nog indruk ;-) . Aan een groot meer met rotsplaten aan de oever vinden we een picknickbankje waar we dankbaar neerstrijken voor een kop koffie en een boterham. Terwijl we met onze rug naar de flats van de buitenwijken weglopen, genieten we van de typische natuur vol dennenbomen, loofbos, paddenstoelen en wilde bosbessen en lingonberries waar we natuurlijk van smullen. Heerlijk idyllisch worden we ingehaald door een kano die over het strakke water glijdt. Op het smalste punt van het meer, waar kanoërs via een soort sluisje oversteken, lopen wij naar de overkant. Het is ondertussen on-Scandinavisch warm met temperaturen die de dertig graden aantikken. Gelukkig lopen we in de bossen waardoor het wel vol te houden is. Tijdens een vlugge tweede pauze zetten we onze stoeltjes op een van de grote, stevige rotsplaten zodat we niet wegzakken in het veen. Met het open bos, het gras en de bloeiende hei om ons heen voelt het alsof we zo in Noord-Noorwegen of diep in Zweden zouden kunnen zitten.
Zo snel als dat je vanuit de bebouwing de bossen inloopt, zo onverwachts is het ook als we weer terug zijn op het asfalt en tussen de huizen. We dalen af uit de hoogte en de huizen om ons heen worden al snel weer een echt stadje. We doen nog even wat snelle boodschappen in een winkel en steken een drukke autoweg over waar de hectiek van de regio Göteborg zich naar het noorden perst. Nog 3,5 kilometer langs flats, een paar winkels, over autowegen, rivieren met uitzicht op het grote Fort Bohus waarnaar dit gebied en ook de route die we tot Noorwegen volgen vernoemd is, en we zijn bij het hotel. Dit imposante veertiende-eeuwse fort, dat ooit als Noorse vesting is gebouwd, markeert onze aankomst in het levendige dal van Kungälv. We zijn toch wel wat vermoeid door de warmte, het concentreren op de paden, de nieuwe indrukken en de bepakking. We hebben vandaag weliswaar maar ruim drieënhalf uur echt gelopen, maar we zijn ruim zesenhalf uur onderweg geweest omdat we overal zo hebben genoten. Aangezien Malou een koutje heeft gevat, hebben we hier meteen een extra nachtje geboekt. Morgen regent het 20mm, dat is meer Zweeds weer, maar we zitten deze slechte dag toch maar uit in het hotel...










