Gisteren hebben we het oude fort bekeken. Mooi om te zien, en je kunt overal vrij rondlopen, er zijn geen hekken, bewaking of toegang. Leuk dat dat hier kan. Ook hebben we het stadje Halden bekeken. Het heeft een leuk winkelcentrum, een leuke winkelstraat en een gezellig haventje met restaurantjes. Best wel een levendig plaatsje. Vandaag vertrekken we weer vanaf onze campingplaats en lopen we langs het fort naar beneden naar Halden, de stad door en blijven we nog lang door de bebouwing over asfalt lopen. De huizen krijgen steeds meer plaats en de erven worden groter. Uiteindelijk gaan we toch weer de bossen in en de velden door. Dat is toch een stuk fijner voor de voeten.
Al vrij snel ligt er voor ons op het pad een adder te zonnen. Hij heeft niet echt haast om van het pad af te gaan, maar kruipt uiteindelijk toch de struikjes in. Een paar stappen verder zien we waarom hij niet zo'n haast had. Een klein muisje zit stil op het pad, maar springt toch ook weg als we langslopen. We lopen door tot een open plekje in het bos bij een picknickbank en hebben ondertussen de helft van de wandeling gelopen. Dat gaat wel snel! We lunchen er met een kaneelbol en een kardemombol. We proberen nog wat bosbessen en lingonbessen te vinden, maar dat wordt steeds moeilijker. Het seizoen vordert en de bessen worden schaarser. Tussen de bomen vinden we wel een paar paddenstoelen waarvan we bijna zeker zijn dat het cantharellen zijn. We kunnen ze niet weerstaan en plukken ze in de hoop dat we vandaag of morgen iemand tegenkomen met verstand van paddenstoelen, die ons de bevestiging kan geven. We zijn zó veel plukkers tegengekomen dat we goede hoop hebben.
We lopen door door het bos wat vroeger, voor de 14e eeuw, landbouwgebied is geweest. Toen is dit gebied volledig ontvolkt door de pestepidemie, en pas sinds de 17e eeuw weer langzaam bevolkt. Tijdens de zwarte dood en latere epidemieën stierf hier in Østfold wel zestig tot vijfenzestig procent van de mensen, waardoor boerderijen volledig verlaten werden en de natuur het land overnam. Wat verlaten ruïnes in de bossen zijn de enige overblijfselen van de oude boerderijen. We lopen over een eeuwenoude holle weg, die door de eeuwen heen diep in de bosbodem is uitgesleten door talloze reizigers. In de buurt liggen grafheuvels en steenringen uit de ijzertijd; archeologen hopen hier ooit met vondsten en DNA-analyses meer te ontrafelen over de mensen die hier begraven liggen. De oude paden die we volgen slingeren nog even door de bossen en komen dan alweer snel in de bebouwing. Een spoorweg, een snelweg en een motel: we zijn weer terug in de drukte.
Al lopen we als we die weer achter ons laten langs schitterende huisjes richting de camping. We zijn vandaag onderweg naar Høysand, de allerlaatste camping van onze tocht. Het is best een momentje, want hoewel we pas over anderhalve week vanuit Oslo naar huis gaan, is dit toch echt onze laatste overnachting in de tent. De reviews waren niet al te best, maar we gaan het zien. We lopen vandaag heerlijk door en slaan een extra pauze over, omdat het zo lekker gaat. En daar zijn we ook weer terug bij de zee. We krijgen een plekje naast een speeltuintje en tussen stacaravans, maar prima voor een middag en avond, morgen weer door naar Sarpsborg.












