Hike5 schrijft 's avonds het verhaal van je wandeldag. Binnenkort maak jij er zelf een. Hou me op de hoogte
Hike5
NL
Waarom Hike5

Dag 22 · Etappe 12 · [object Object],[object Object]

Bullaren → Bakke

Grensovergang naar Noorwegen

10 augustus

Nederlands · English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português

5 min lezen
23,4 km
404 mstijging
434 mdaling
89 mhoogste punt
4 h 44in beweging
🌦️ 18 °CWeer

Trails Borgleden 20 van 23 km · Kyststien i Østfold 20 van 23 km

We waren blij dat we gisteren niet zijn gaan lopen. Op de laatste dag liet Zweden zich op z'n natst zien. Het begon vroeg in de ochtend te stortregenen en dat heeft het de hele dag gedaan. Maar het leuke aan Zweden is wel dat áls het zonnetje dan doorbreekt, het ook meteen heerlijk weer is en de camping meteen weer levendig wordt. En wat doen Zweden als het even niet regent: zwemmen! Meteen liepen kinderen en ouders met handdoeken naar het water. Grappig.... Vandaag is het een stuk beter weer, al waait het nog erg hard. We vertrekken uit Bullaren in het Zweedse grensgebied en gaan op weg. We lopen vanaf de camping terug langs het meer, slaan een klein weggetje in, en na een paar kilometer komen we bij de Zweeds-Noorse grens! Boven aan een schitterende waterval waarlangs we naar beneden moeten. Wat een indrukwekkende waterval!

Onderaan komen we op de Borgleden. Samen met Zweden laten we ook de Bohusleden achter ons en stappen we over op een nieuwe route, of eigenlijk een hele oude pelgrimsroute. Het begint in ieder geval goed, met picknickbanken en een hutje. Maar het is nog wat vroeg voor een pauze, dus we beginnen aan ons Noorse avontuur. We lopen over een breed bospad, langs loof- en naaldbomen. Ook hier groeien op de grond weer veel paddenstoelen en vooral de cantharellen vallen weer op. Een jong stel voor ons heeft een doek vol gevonden. Vanuit de bossen lopen we wat meer de bebouwing in, langs een camping en een paar huizen. We steken een rivier over en lopen aan de andere kant van het rivierdal het bos weer in. De paden worden smaller, maar ze zijn goed te lopen. We stijgen een stuk en dalen weer af naar de rivier waar we in een hutje bij een waterval beschut tegen de wind pauzeren, want het is aardig fris vandaag. Als we onze spullen weer aan het inpakken zijn, komt er vanuit de rivier ineens een oudere vrouw aanlopen met een groot surfboard, achter haar aan komt een man, ook met zo'n groot board. Wij staan in onze dikke vesten, zij in een zwembroek en bikini, met een GoPro op het hoofd te kwebbelen over Noorwegen, Zweden, paddenstoelen en onze tocht, en lopen dan weer verder naar de andere kant van de waterval en peddelen weer vrolijk verder. Ze vertellen ons nog enthousiast over de cantharellen en de mooie donkere rotsen in dit gebied.

Verbaasd over wat we net gezien hebben lachen we nog even na, en gaan we weer door aan de overkant van de rivier. Door dichte bossen en langs hoge rotsen. De bossen lijken wat ruiger dan aan de Zweedse kant. Natuurlijk vinden we weer de rode en blauwe bosbessen, en een lichtere kleur braam die we nog niet kenden. Ook erg lekker. Hier bij Vilhelmsnaret ligt een grote steen waar in de winter van 1928 de bijna negentigjarige reiziger Vilhelm Korsgård in een dichte sneeuwstorm beschutting zocht en overleed, op weg naar zijn dochter, want in het tehuis in Östad miste hij zijn vrije leven. Een mooi verhaal... Langs het pad zien we vaker een eekhoorntje, en hooguit 20 meter voor ons rennen 2 hertjes het pad over. Ook zien we 2 hazelwormen. Dat zijn meer dieren dan op de tocht tot nu toe! Even verderop passeren we de Torgalsåsen, een markante hoogte waar vroeger een van de zo'n zeventig vluchtburchten van Østfold lag met houten palisaden op de stenen muren, vanwaar men destijds een perfect uitzicht had op naderende schepen in de fjord. Onderweg ontmoeten we een vriendelijke, gepensioneerde man met een grote mand vol reusachtige cantharellen, die ons in het Engels geruststelt over deze lekkere paddenstoelen. Maar we zijn nog wat voorzichtig als het om paddenstoelen gaat. Naast een schitterende brug houden we nog een pauze.

De laatste kilometers lopen langs een inham van de zee. Door de harde wind en omdat het waarschijnlijk hoog water is zijn delen van het pad ondergelopen. We hebben na de regen van gisteren tot nu toe geluk gehad met de drassigheid van de paden, maar hier moeten we helaas door zo'n diep water dat het over de rand van de schoenen loopt. Helaas, natte voeten. Dat maakte de laatste 4 kilometer wat zwaar, al is ook dit een erg mooi stuk langs de zee, dat hier een groot meer lijkt. En naar Zweden kunnen we nog even zwaaien, die ligt hier aan de overkant. We komen bij een camping uit in Bakke waar ze plaats hebben voor ons op een scheef veldje, vlak aan het water met harde wind, maar we weten onze tent redelijk op te zetten gelukkig. Eerst een goeie warme douche en een kop koffie, daar zijn we wel aan toe. Dat was een schitterende eerste etappe door Noorwegen! Dat belooft veel goeds.

Bronnen

Take a hike. Make some stories.

Volg Bug Hunter

Een mail zodra Bug Hunter een nieuwe dag online zet, met de link ernaartoe. En je hoort het als eerste als je zelf verhalen kunt maken; verder nooit meer dan één mail per maand.

Weer: Open-Meteo, modeldata voor de omgeving